Pułkownik Szt. Gen. Karl Christophori

[dwójkarz]

Pułkownik Szt. Gen. (1 września 1915) Karl Christophori, szef Grupy Rosyjskiej Oddziału Operacyjnego Naczelnej Komendy Armii od mob. do połowy maja (?) 1917. W czerwcu 1917 figuruje jeszcze w spisach oficerów Szt. Gen jako oficer bez przydziału. Potem znika. Dosłownie. Nie pojawił się w spisach do końca wojny. Zmarł w szpitalu w Wiedniu w marcu 1919.
Gdyby poszedł do linii figurowałby w spisach z innym przydziałem. Tu nic. Próba samobójcza? Choroba psychiczna? Zamach dynamitowy? Dlaczego zniknął? To nie błąd w druku. Nie klei się coś to zupełnie.
Chorych, urlopowanych, zaginionych, w niewoli, pod sądem - czyli żywych - nadal ciągną w tych spisach. Jego nie.

[Trotta]

Coś mi się niejasno kojarzy - choroba psychiczna.

[dwójkarz]

Dzięki! To musiał być jakiś dramatyczny przypadek zatem. Przecież on miał w ręku nici wszystkich operacji przeciw Rosji (i Rumunii)...

Muszę jutro sprawdzić kiedy ostatni raz podpisał się na materiałach Grupy R.

Nie mam wspomnień Edmunda Glaisego, może tam coś jest w I tomie. Służył w die zweite AOK.

W Quall nie ma nic. Nawet wzmianki. Zresztą akta do 1914 tylko.

[Trotta]

W lipcu 1917 objął komendę nad SchRgt.2 (dawnym LIR.2). 29 października 1917 r. z uwagi na chorobę zdał dowództwo. Ponownie dowodził pułkiem od 8 lutego do 21 marca 1918.

Chorobę psychiczną lub samobójstwo podpowiada AI. Obawiam się, że na podstawie naszej krótkiej konwersacji w powyższych postach

[dwójkarz]

Pętla w pętli.

Dobra, kmdt 2 pułku strzelców, tyle, że nie tłumaczy to jego zniknięcia z list... coś tu... nie wiem co.

[KG]

Edmund Gleise von Horstenau:
„Z rosyjskiej grupy odszedł komicznie gruby pułkownik Christophori. Od dawna był on obiektem drwin i docinków. Z emocjami wojennymi nie radził sobie od początku. Pocił się potwornie. Pozwalaliśmy sobie wobec niego na mnóstwo żartów. Dostał pułk Landwehry nad Isonzo. Już po kilku tygodniach okazało się, że od dawna chorował! Paraliż. [bezwład].
Zmarł jeszcze podczas wojny w domu dla obłąkanych [Irrenhaus] Steinhof koło Wiednia."

Peter Broucek przy innej okazji podał w przypisie, iż Karl Christophori zmarł 21 marca 1919, a został urlopowany 21 września 1918 roku z powodu choroby psychicznej (geister krank).

W innym miejscu Gleise von Horstenau o jego nietypowych jak na oficera zainteresowaniach - „płk. Christophori, który zawsze miał przy sobie Życie zwierząt Brehma, poszedł botanizować.”

A tu kilka zdjęć jego i rodziny ze zbiorów krakowskiego Muzeum Fotografii.
https://zbiory.mufo.krakow.pl/kolekcje/

[dwójkarz]

Dziękuję bardzo! Tylko dlaczego go wykreślili...

Nie potrafię zupełnie go złapać, znaczy ocenić, nerwów i potów nie widać nie widać w tym co mam, cóż, trudno ocenić go po dekretacjach, czy też konceptach beznamiętnych pism.

Fotki znam. W takim wielgachnym katalogu zostały już wydrukowane ze 20 lat temu.